Aargh! Hoe is het mogelijk dat telkens weer een album dat bruist van de klasse wordt beroofd van een maximale impact, en dat slechts door enkele minpuntjes!!! In dit geval is het drummer Zoltan die nogal ongeïnspireerd te werk gaat. Sear Bliss speelt, zoals gekend, trage dark/black metal, gekruid met keyboards en trompet. Net om die trage ritmes interessant te houden moet de drums dit op gepaste wijze kunnen invullen... En nochtans, op opener "Tunnels of Vision" en "Soulless" bewijst hij wél tegendraads en afwisselend te kunnen spelen. Let je hier niet zo op, dan valt er nog genoeg te genieten: sfeerwisselingen, trompet (duister effect in "Tunnels..."!), keyboard... en de relatief monotone zang van Andras Nagy. Het gaat hier wel degelijk om black metal: de duisternis lijkt echt wel geconcentreerd te zijn in sommige nummers, maar wordt tegengewerkt door melodieuze en meer opgewekte stukken... Rock, jazz, black, melodie,... dit album herinnert me qua muzikale opzet aan "Wolfheart" van Moonspel, zonder heldere zang wel te verstaan. Binnen deze muziek mochten de snelle stukken gerust weggelaten worden, maar vermoedelijk wil het vijftal nog wat trouw blijven aan de roots hunner muzikale carrière. Toch bewonderenswaardig?

Back